©Unsplash
Nu Iran geconfronteerd wordt met een nieuwe golf van binnenlandse dissidenten, positioneert Rusland zich als een discrete maar essentiële pijler van het overleven van het regime. Zonder troepen te sturen of openlijk betrokken te raken bij het conflict, versterkt Moskou de repressieve machine van Teheran met een mix van wapens, technologie en autoritaire knowhow.
Volgens een analyse van onderzoeker Nicole Grajewski , gepubliceerd op de website van Foreign Policy, past het Kremlin een beproefde strategie toe: het steunt zijn autoritaire bondgenoten niet met geweld, maar door de interne controlemiddelen van zijn partners te consolideren. Iran profiteert al enkele jaren van een gestage toestroom van Russisch materieel - aanvalsgeweren, pantservoertuigen, enz. - waarmee het zijn eigen binnenlandse veiligheid kan controleren. AK-103 aanvalsgeweren, pantservoertuigen voor ordehandhaving en transport- of ondersteuningshelikopters. Deze middelen, afkomstig uit het Sovjetarsenaal, zijn geleidelijk aangepast voor repressieoperaties in steden in plaats van conventionele oorlogsvoering.
Dit partnerschap strekt zich uit tot het digitale domein. Moskou levert ook interceptiesystemen, bewakingssoftware en censuurtechnologieën waarmee de Iraanse autoriteiten online communicatie kunnen controleren en demonstranten kunnen isoleren. Het uitgebreide strategische partnerschapsverdrag dat de twee landen in 2025 ondertekenden, formaliseert deze samenwerking en pleit voor "informatiebeveiliging" en de verdediging van digitale soevereiniteit. Achter dit diplomatieke taalgebruik gaat de implementatie van sociaal-politieke controlemiddelen schuil.
Achter deze alliantie schuilt dezelfde obsessie: de angst voor volksopstanden. Zowel in Rusland als in Iran hebben de elites immers lessen getrokken uit het verleden en uit eerdere opstanden (de Iraanse Groene Beweging in 2009, de Russische demonstraties in 2011-2012). Elk regime vreest als de pest een besmetting van protesten die de gevestigde macht kunnen ondermijnen. Deze convergentie heeft Moskou veranderd in een waar laboratorium voor moderne repressie.
In maart 2023 bracht een Iraanse delegatie een week door in een aantal Russische wapenbedrijven om zogenaamde "niet-dodelijke" technologieën te bestuderen, zoals verdovingsgranaten en een aantal andere wapens, technologieën - verdovingsgranaten, pulswapens en oproerbeheersingssystemen - die zijn ontworpen om mensenmassa's te neutraliseren zonder al te veel slachtoffers te maken. Dit bezoek symboliseert de aard van de Russische steun: discreet, pragmatisch en diep politiek.
Ver van de slagvelden van Oekraïne en Syrië is het nu in de straten van Teheran dat de Russische invloed voelbaar is, in dienst van een gemeenschappelijk doel: het voortbestaan van autoritaire regimes tegen dissidenten.
(VS/ © Redactie - The Press Junction/Pic: Behrouz Jafarnezhad via Unsplash)