De vergeten Holocaust: 180 miljoen inheemse Amerikanen uitgeroeid in 500 jaar

©Andrew James via Unsplash

Op 27 januari 1945 kwam er officieel een einde aan de grootste massamoord uit de geschiedenis. Maar dit is niet het enige grote bloedbad dat heeft plaatsgevonden. Volgens de Woir stierven immers 180 miljoen inheemse Amerikanen door toedoen van de kolonisten, als gevolg van veroveringsoorlogen, het verlies van hun leefgebied, de gedwongen verandering van hun levenswijze en de ziekten die de Europeanen meebrachten, waartegen de inheemse volkeren geen enkele immuniteit hadden. 

“Naast het drama van de Shoah zijn er nog andere slachtingen waarover niemand spreekt, tragedies zoals die van de indianen van Amerika, die leidden tot de uitroeiing van een groot deel van de inheemse bevolkingsgroepen”, benadrukt Viola Lala, perschef van de World Organization for International Relations, een internationale organisatie die sociale vooruitgang en mensenrechten bevordert.

Op 12 oktober 1492, met de aankomst van Christoffel Columbus op het Amerikaanse continent – ten onrechte de ontdekking van Amerika genoemd, omdat die benaming een eurocentrische visie verraadt – begon voor de inheemse bevolking het begin van het einde. Die datum markeerde het startschot van een bloedbad dat pas na de Eerste Wereldoorlog eindigde: meer dan 500 jaar oorlogen waarin, in naam van de kolonisatie, miljoenen mensen werden mishandeld en vermoord.

“En het waren niet alleen de inheemsen die stierven, maar ook hun tradities en hun cultuur, en er werd voorgoed een ongerept natuurlijk leefgebied vernietigd”, legt Lala uit.

De Europese invasie bracht ziekten, dood, ontwrichting, plundering van hulpbronnen en natuurlijke rijkdommen met zich mee. De overgebleven inheemse bevolkingen werden tot slavernij gedwongen, gemarteld, onteigend van hun land en cultuur en gekerstend.

Inheemse Amerikanen, een open wonde

Er zijn meer dan vijf eeuwen verstreken sinds de Europese veroveraars voet aan wal zetten in Amerika en helaas is er sinds die tijd weinig veranderd in de situatie van de inheemse Amerikanen. Net als toen worden sommige afstammelingen van de inheemse volkeren van het gebied vandaag de dag gedwongen te verhuizen naar de armste streken van het continent, of krijgen zij juist van staten “bezettingsvergunningen” om te mogen leven op land dat hun in het verleden onrechtmatig is ontnomen.

De Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust is een belangrijke datum, die ons in staat stelt te begrijpen hoe en waarom de Holocaust heeft kunnen plaatsvinden, en die kan helpen om massaal geweld in het algemeen beter te begrijpen. Tegelijkertijd onderstreept het ook hoe belangrijk het is mensenrechten, ethiek en burgerlijke betrokkenheid te bevorderen om de menselijke solidariteit te versterken.

De vraag die we ons op deze Herdenkingsdag zouden moeten stellen, is: waarom herdenken we sommige genociden wel en negeren we andere? Waarom bestaat er een Herdenkingsdag voor de Holocaust, maar niet voor de 180 miljoen uitgeroeide inheemse Amerikanen? Waarom worden in 2026, 534 jaar na de komst van Columbus, inheemse Amerikanen nog steeds op hun eigen land gearresteerd, nog steeds gediscrimineerd, nog steeds als “anderen” beschouwd?

Herinnering mag niet selectief zijn. “Nooit meer” kan niet alleen voor sommigen gelden. Zolang we niet de moed hebben om alle genociden uit de geschiedenis onder ogen te zien, zullen we ze blijven herhalen. 

Laten we ook hun pijn zichtbaar maken door het historische geheugen te herstellen, dat van essentieel belang is om ons bewust te worden en om nooit meer dezelfde fouten te begaan.

(BS/© WOIR / COICA / CDC / FILAC via GreenMe.it/vertaling en adaptatie: The Press Junction/Illustratie: Andrew James via Unsplash)